بصیرهمت
متن بیانیه پر محتوی جفری سکس درجلسه شورای امنیت سازمان ملل در مورد ونزویلا
محترم رییس و اعضای محترم شورا!
مسئلهای که امروز در شورا مطرح است، ماهیت دولت ونزوئلا نیست. مسئله این است که آیا هر کشور عضو این شورا، با زور، اجبار یا خفقان اقتصادی حق دارد آینده سیاسی ونزوئلا را تعیین کند یا بر آن کنترل داشته باشد، یا خیر.
این سؤال مستقیماً به ماده ۲، بند ۴ منشور سازمان ملل متحد برمیگردد که تهدید یا استفاده از زور علیه تمامیت ارضی و استقلال سیاسی کشور ها را ممنوع کرده است.
اجازه دهید پیشینهای از این حرکت را ارائه دهم:
از سال ۱۹۴۷، سیاست خارجی ایالات متحده بارها از زور و اقدام پنهانی استفاده کرده
است که در نتیجه منجر به خشونت مستمر، درگیری مرگبار، بیثباتی سیاسی و رنج عمیق غیرنظامیان گردیده و میگردد.
پیشینه ی ایالات متحده در رابطه با ونزوئلا نیز روشن است. در آوریل ۲۰۰۲، ایالات متحده از یک کودتای طراحیشده علیه دولت ونزویلا مطلع بود و آن را تأیید کرد. در دهه ۲۰۱۰، ایالات متحده گروههای جامعه مدنی را که فعالانه در اعتراضات ضد دولتی مشارکت داشتند، تأمین مالی کرد. هنگامی که دولت به سرکوب اعتراضات پرداخت، ایالات متحده با تحریمهایی متعدد علیه ونزویلا ادامه داد. در سال ۲۰۱۵، رئیسجمهور باراک اوباما اعلام کرد که ونزوئلا - و به نقل از او - «تهدیدی غیرمعمول و فوقالعاده برای امنیت ملی و سیاست خارجی ایالات متحده» است. در سال ۲۰۱۷، تحریمهای گستردهای علیه شرکت نفت دولتی ونزویلا اعمال شدکه در نتیجه این تحریم ها ،تولید نفت از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰، ۷۵٪ کاهش یافت و تولید ناخالص داخلی واقعی سرانه ۶۲٪ نزول کرد. مجمع عمومی سازمان ملل متحد بارها با اکثریت قاطع علیه چنین اقدامات قهری یکجانبه رأی داده است.
طبق حقوق بینالملل، تنها شورای امنیت اختیار اعمال چنین اقداماتی را دارد. در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۹، ایالات متحده به صورت یکجانبه آقای خوان گایدو را به عنوان رئیسجمهور موقت به رسمیت شناخت و چند روز بعد حدود ۷ میلیارد دلار از داراییهای دولتی ونزوئلا در خارج را مسدود و اختیار تصمیمگیری درباره بخشی از این داراییها را به فرد تعیینشده واگذار کرد. این اقدامات بخشی از تلاش مستمر ایالات متحده برای تغییر رژیم در طول بیش از دو دهه را تشکیل میدهد.
در سال گذشته، ایالات متحده عملیات بمباران را در هفت کشور انجام داده است که هیچ یک توسط شورای امنیت مجاز شناخته نشده و هیچ یک تحت دفاع مشروع قانونی منشور ملل متحد صورت نگرفته است. کشورهای که هدف حملات قرار گرفتند ، عبارتند از ایران، عراق، نیجریه، سومالی، سوریه، یمن و اکنون ونزوئلا اند .،در ماه گذشته، رئیسجمهور ترامپ تهدیدات مستقیمی علیه شش کشور عضو سازمان ملل از جمله کلمبیا، دانمارک، ایران، مکزیک، نیجریه و البته ونزوئلا صادر کرده است.
اعضای شورا فراخوانده نشدهاند تا نیکلاس مادورو را قضاوت کنند. آنان فراخوانده نشدهاند تا ارزیابی کنند که حمله اخیر ایالات متحده و محاصره دریایی جاری منجر به آزادی میشود یا به انقیاد. اعضای شورا فراخوانده شدهاند تا از حقوق بینالملل و به طور مشخص منشور ملل متحد دفاع کنند.
مکتب واقعگرایی در روابط بینالملل که به درخشانترین شکل توسط جان میرشایمر تبیین شده است، به درستی وضعیت آنارشی بینالمللی را به عنوان تراژدی سیاست قدرتهای بزرگ توصیف میکند. بنابراین واقعگرایی یک توصیف است، نه راهحلی برای صلح. نتیجهگیری این است که آنارشی به تراژدی میانجامد.
در پی جنگ جهانی اول، جامعه ملل برای پایان دادن به تراژدی از طریق اعمال حقوق بینالملل ایجاد شد. با این حال، قدرتهای پیشرو جهان در دهه ۱۹۳۰ در دفاع از حقوق بینالملل ناکام ماندند که منجر به جنگ جهانی مجدد شد. سازمان ملل متحد از آن فاجعه به عنوان دومین تلاش بزرگ بشریت برای دفاع از حقوق بینالملل ،فراتر از آنارشی بینالمللی ،سر برآورد و منشور، سازمان ملل متحد ایجاد شد «تا نسلهای آینده را از بلای جنگ برهاند که دو بار در طول حیات ما اندوهی بزرگی برای بشریت به ارمغان آورده است». با ادامه این تشنج در سطح جهانی ، با توجه به اینکه ما در عصر هستهای و سلاح های مرگبار به سر میبریم،بشریت نابود خواهد شد. و شورای امنیت فرصت لازمی برای ایفای مسئولیتهایش تحت منشور این سازمان نخواهد داشت.
شورای امنیت باید فوراً اقدامات زیر را تصریح کند:
ایالات متحده باید بلافاصله از هرگونه تهدید صریح یا ضمنی یا استفاده از زور علیه ونزوئلا دست بردارد و خودداری ورزد.
ایالات متحده باید به محاصره دریایی خود و تمام اقدامات نظامی قهری مرتبط که بدون مجوز شورای امنیت سازمان ملل متحد در ونزویلا ادامه دارد ، خاتمه دهد.
ایالات متحده باید بلافاصله نیروهای نظامی خود را از داخل و پیرامون ونزوئلا، خارج
نماید .ونزوئلا باید به منشور ملل متحد و حقوق بشر حمایتشده در اعلامیه جهانی حقوق بشر پایبند باشد.
به دبیرکل توصیه میکنم فوراً یک فرستاده ویژه منصوب کند که مأموریت داشته باشد با ذینفعان مرتبط ونزوئلا و بینالمللی تعامل کند و ظرف ۱۴ روز با توصیههای منطبق با منشور سازمان ملل ، به شورای امنیت گزارش دهد و شورای امنیت باید به صورت فوری به این موضوع اهتمام ورزد.
تمام کشورهای عضو باید از تهدیدات یکجانبه، اقدامات قهری یا اقدامات مسلحانه خارج از اختیار شورای امنیت سازمان ملل متحد خودداری کنند.
در خاتمه، آقای رئیس و اعضای محترم شورا، صلح و بقای بشریت به این بستگی دارد
که آیا منشور سازمان ملل متحد چون ابزاری زنده در دفاع از حقوق بینالملل باقی
میماند یا اجازه داده میشود تا به حاشیه رانده شود. این انتخابی است که امروز
پیش روی این شوراست. بسیار سپاسگزارم
بالا
بازگشت