

بصیرهمت
پس از یک جلسه پنج ساعته پرتنش در قلب مسکوامید برای یک معاهده صلح در نیمه شب فروپاشید
ولادیمیر پوتین با فرستادگان ایالات متحده، استیو ویتکف و جرد کوشنر، دیدار کرد تا نقشه راه صلحی که آمریکا برای اوکراین ترتیب داده بود ،نجات دهد. مگر پیام مسکو به شدت روشن بود: هیچ پیشرفتی حاصل نشد.
منبع رسمی روسیه تأیید کرد که علیرغم ساعتها بحث، هیچ سازشی بر سر موضوعات اصلی، یعنی کنترل سرزمین های مورد ادعای روسیه و محدودیتهای نظامی برای اکراین ، به دست نیامد.
پیشتر، در همان روز، پوتین با لحنی چالش زا و یخزده به خبرنگاران گفت: «ما قصد جنگ با اروپا را نداریم.» اما تقریباً به عنوان حاشیهای افزود: اگر اروپا بخواهد بجنگد، ما همین حالا آماده هستیم.
او ،پوتین،پایتختهای اروپایی را به خرابکاری در تلاشهای صلح پیشنهادی آمریکا متهم کرد، پیشنهادات اروپا را کاملاً غیرقابل قبول خواند و اعلام کرد که اروپا ،با اصرار بر تغییرا ت طرح صلح، هر امیدی برای سازش را از بین برده است. هشدار پوتین نه فقط به عنوان سخنرانی، بلکه به عنوان یک چالش و آزمونی برای عزم، طنینانداز شد و فضای رسانه ی را جنجالی ساخت.
کرملین، به اروپا یک انتخاب داد: شرایط مسکو برای صلح را بپذیرید یا آمادگی برای جنگ داشته باشید . پس از این اولتیماتوم ولادیمیر پوتین ، موجی از وحشت، خشم و دیپلماسی و بیقراری در پایتختهای اروپا ، ازلزبن تا وارسا ، فضای اروپا را فراگرفت.
خبرها، روزنامه ها،بار، بار این عبارت را پخش میکردند: اگر اروپا جنگ بخواهد، روسیه آماده است و شما شکست خواهید خورد.
در بروکسل ،رهبران اتحادیه اروپا جلسه اضطراری تشکیل دادند. در حالیکه دور میز کنفرانس مرمرین گرد آمده بودند، سنگینی تصمیم به شدت در اتاق حس میشد. وزیران امور خارجه اتحادیه اروپا، از جمله کاجاکالیس، قبلاً اعلام کرده بودند که هر توافق صلح باید با مشارکت کامل اوکراینیها و اروپاییها باشد و نه اینکه به صورت یکجانبه توسط قدرتهای خارجی دیکته شود. اما حالا یک انتخاب بیش از هر زمان دیگری بزرگ نمایی میکرد و مطرح بود، و ان اینکه:
استواردر برابر روسیه بایستید یا عقبنشینی نمایید، برخی ها به طرفداری از اوکراین استدلال میکردند، و خواستار گسترش تحویل تسلیحات و اعلام آمادگی برای مقابله با تهدیدهای مسکو با وحدت و بازدارندگی غربی بودند. برخی دیگر محتاطانه زمزمه میکردند. شبح جنگ هسته یی و تشدید بیپایان درگیری، برخی را میترساند که هر اشتباهی میتواند به یک جنگ تمام قارهای تبدیل شود.
بسیاری از اروپاییها، خشم عمیق و درونی داشتند . پیشنهاد طرح صلح برای اوکراین که توسط ایالات متحده آمریکا حمایت میشد ، از سوی رهبران اتحادیه اروپا بیش از حد به روسیه امتیازدهنده و تضعیفکننده امنیت اوکراین از طریق محدود کردن نیروهای مسلح آن و اعمال فشار برای امتیازات ارضی ارزیابی میشد . اکنون لحن تحقیرآمیز پوتین نسبت به دیپلماسی، برچسب زدن به اروپا به عنوان خرابکار، و تهدید به قطع دسترسی اوکراین به بحر ، در صورت ادامه خرابکاری کشتی های نفتکش روسی ، محاسبات جدیدی را در کریدورهای قدرت تحمیل کرد ه است. زمزمهها به عزم تبدیل شدند . این فقط درباره اوکراین نبود. درباره اصلِ تغییرناپذیری مرزها به زور و اینکه هیچ ملت اروپایی تحت تهدید، حاکمیت خود را واگذار نخواهد کرد، متکی بود.
بیانیه مشترک اتحادیه اروپا شروع به شکلگیری کرد: هیچ تسلیم و هیچ امتیازی تحت اجبارپذیرفته نخواهد شد .همزمان، برنامهریزان نظامی در سراسر کشورهای عضو ناتو، مشوره های فوری را آغاز کردند:
اعزام نیروهای کمکی، سپرهای ضد پهپاد، تقویت گشتزنی در جناح شرقی. آنچه که روزی غیرممکن به نظر میرسید، اکنون به ضرورت اجتنابناپذیرتبدیل گردید . پس از سالها جنگ نیابتی در اوکراین، اروپا اکنون آماده قبول یک ریسک تازه گردیده است.
در دید و بازدید رهبران اروپایی ، گفتمان عمیقتر بر بازدارندگی پشتیبانیشده با اراده جمعی تاکید شد ،رهبران اروپایی به طور عمومی تهدیدهای مسکو را محکوم کردند، هر تلاشی برای تجزیه اوکراین را تقبیح کردند، و تأکید کردند که هر صلح پایدار باید حاکمیت اوکراین را تضمین کند، نه اینکه تجاوز را پاداش دهد. اروپا در یک دوراهی تاریخی ایستاد.
در کیِف، زلینسکی ضمن خطاب به ملت سخن گفت. او تأکید کرد که اوکراین حاکمیت خود را از طریق مذاکره از دست نخواهد داد و به امتیاز ارضی تن درنخواهد داد.
اوکراین، درخواستهایش برای پشتیبانی نظامی، سامانههای دفاع هوایی، سلاحهای دوربرد و مهمات را تکرار کرد و از متحدان غربی خواست آنها را همین حالا ارسال کنند، نه در آیندهای دور.
پسلرزههای اولتیماتوم کرملین نه تنها در اروپا بلکه در پشت درهای بسته در مسکو نیز طنینانداز است؛ دور از دوربینها و دیپلماتهای غربی، برنامهریزان نظامی و استراتژیستهای سیاسی به آرامی گرد هم میآیند. چهرههایشان بر اشفته است. آنها ،روسها،میدانند که دیگر تنها با گفتار نمیتوانند به اهداف خود دست یابند.
شکست گفتوگوهای اخیر با فرستادگان آمریکا، محکومیت عمومی پیشنهادهای اروپا و هشدار هولناک به قاره، تنها یک پیام نبود؛ یک حرکت آغازین در مرحلهای جدید رویا رویی بود.
به گفته رهبری روسیه، اروپا با درخواست تغییراتی که مسکو غیرقابلقبول مینامد، خود را از هر فرایند صلح معناداری محروم کرده است. اکنون در اعماق تالارهای نظامی، اروپا تصمیمی برای افزایش فشار بر روسیه در حال شکلگیری است، اما به گونهای که روسیه را از جنگ تمامعیار آشکار،حد اقل برای حالا ، دور نگه دارد.
در اوکراین، نیروهای نظامی بیشتر آماده میشوند؛ کمک ها زود تر باید برسند ، سلاح های دفاع هوایی باید بیشتر جابجاشوند و داوطلبان غیرنظامی در حالت آمادهباش قرار گیرند. خطوط دفاعی ، اکنون استحکامات تازه مییابند و مسیرهای تأمین کمک ها و اکمالات تغییر میکنند.
اما پیام کرملین روشن است: تهدید تنها صوری و شکلی نیست، وجودی است. درگیری جدید ممکن است هرگز به طور رسمی اعلام نگردد ، اما اثرات آن میتواند در سراسر قارهاروپا طنینانداز گردد . پایان