سراج ادیب
حمایت از حقوق زنان،کودکان و پناهجویان افغان و
محکومیت خشونتها و حملات اخیر پاکستان در افغانستان
مقدمه:
ملت افغانستان دهههاست که قربانی جنگ، خشونت، بیثباتی و بیعدالتی شده است. امروز نیز هزاران پناهجوی افغان به ویژه زنان و کودکان در پاکستان با شرایطی روبه رو هستند که نه تنها کرامت انسانی آنان را زیر پا می گذارد، بلکه نقض آشکار قوانین بینالمللی و اصول بنیادین حقوق بشر است.
۱ - یورش نیمه شب بر پناهجویان افغان:
در نیمه شب ۲۵ نومبر، پولیس پاکستان به پارک «ارجنتینا» در G6/2 اسلامآباد یورش برد؛ جایی که نزدیک به چهار ماه محل زندگی دهها خانواده پناهجوی افغان بود. این خانوادهها که در خیمههای ساده و ابتدایی زندگی میکردند، تنها یک درخواست روشن داشتند:
« ما را دیپورت نکنید؛ ما خانه و امنیت نداریم.»
اما پاسخ این درخواست انسانی، ضرب و شتم، بازداشت، پراکندگی اجباری و لت وکوب زنان و کودکان بود. زنان پناهجو، که برخی فعالان مدنی نیز بودند، به شدت آسیب دیدند. این حادثه دقیقاً در روز « محو خشونت علیه زنان» رخ داد، روزی که باید نماد احترام به زن و مبارزه علیه خشونت باشد، نه صحنهای از خشونت ساختاریافته.
۲ـ وضعیت زنان و کودکان پناهجو:
زنان افغان، چه در داخل افغانستان و چه در خارج از آن، همواره قربانی خشونت مضاعف بودهاند. آنان نه تنها از جنگ، تبعیض و محدودیتهای شدید گریختهاند، بلکه اکنون در کشور میزبان نیز با تهدیدهای جدی جانی، روانی و اجتماعی مواجهاند.
کودکان این خانوادهها نیز از تحصیل محروماند، از سرما و گرسنگی رنج میبرند و زندگیشان در فضای ترس و بیسرنوشتی سپری میشود.
۳ـ حملات هوایی پاکستان بر خاک افغانستان:
پاكستان همزمان با فشارها بر پناهجویان، سه حمله هوایی در داخل افغانستان انجام داده است. در این حملات خانههای مردم ویران شده و کودکان و مردان جان باختهاند. چنین اقداماتی، نقض صریح حاکمیت ملی افغانستان، خلاف اصول حقوق بینالملل و تهدیدکننده صلح و ثبات منطقه است.
۴ـ اصول بنیادین حقوق بشر:
رفتار با زنان، کودکان و پناهجویان افغان در تضاد مستقیم با اعلامیه جهانی حقوق بشر است. در اینجا سه ماده مهم را یادآوری میکنیم:
ماده ۳: هر فردی حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد.
ماده ۵: هیچ کس نباید تحت شکنجه یا رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد.
ماده ۱۴: هرکس حق دارد در برابر تعقیب، شکنجه و آزار، در کشورهای دیگر پناه جوید و از آن بهره مند شود.
لذا اين رویدادهای اخیر پاكستان نقض روشن و غیرقابل انکار اعلاميه جهاني حقوق بشر است.
۵ـ مسئولیت اخلاقی، انسانی و بینالمللی:
دولت پاکستان باید :
ـ از خشونت، بازداشتهای اجباری و اخراج غیرقانونی خودداری کند،
ـ زنان و کودکان را تحت حفاظت ویژه قرار دهد،
ـ راهحلهای قانونی و انسانی برای اقامت موقت پناهجویان فراهم سازد.
جامعه جهانی، سازمان ملل، و نهادهای حقوق بشری باید:
ـ فوری وارد عمل شوند،
ـ از بازگشت اجباری جلوگیری کنند،
ـ مسیرهای اسکان امن برای زنان، فعالان مدنی و خانوادههای آسیب پذیر فراهم نمایند،
ـ زمینه گفت وگوهای صلح وتنش زدایی میان دو کشور را فراهم سازند.
۶ـ دعوت به صلح و همزیستی:
صلح تنها زمانی ممکن است که حقوق انسانها رعایت شود و سیاستهای جنگ طلبانه جای خود را به انسانیت، احترام و عدالت بدهد. افغانها و پاکستانیها دو ملت همسایهاند، دشمنی میان مردم وجود ندارد، اما سیاستهای نادرست و فشارهای امنیتی، رنج دو ملت را بیشتر میکند.
در اخير با باور به کرامت انسانی، ما از همه وجدانهای بیدار جهان می خواهیم که صدای زنان، کودکان و پناهجویان افغان باشند. صلح، تنها راه آینده است، نه خشونت، نه اخراج، و نه جنگ.
باتقدیم حرمت : سراج اديب
بالا
بازگشت