عبدالواحد خرم
طالبان قبل از به قدرت رسیدن باردوم
—————————————
طالبـان یکـی از طـرف مهـم گفتگوهـا در رونـد صلـح بودند طرفـی کـه بـه دنبـالسازشـنامه بـا امریـکا نسـبت بـه رونـد کنونـی گفت وگوهـای صلـح موافـق می باشـد.
موافقـت و خوش بینـی طالبـان نسـبت بـه صلـح، نتیجـه ی وضعیتـی اسـت کـه تغییـر
نگـرش امریـکا نسـبت بـه ایـن گـروه رخ داده اسـت و عامـل موفقیـت آن هـا در گفتگوهـاکنونـی شـده اسـت.
آشـکارترین مـوردی کـه دسـت پر طالبـان در میز گفتگوها صلح را نشـان می دهـد، آزادی۵۰۰۰ زندانـی ایـن گـروه از قیـد امریکایی هـا و دولـت افغانسـتان،
خارجـی از افغانسـتانو نپذیرفتـن آتش بـس و تـداوم خشـونت بوده اسـت. لیزچینیوکیل وسیاسـتمدار آمریکایی، دختـر بـزرگ دیک چینی، معـاون پیشـین رئیس جمهـور و لین چینی
در پیونـد بـه طـرح خـروج نظامیـان امریـکا از افغانسـتان بـه ایـن بـاور اسـت کـه "بیرون شـدننظامیان امریکایی از افغانسـتان، نباید مبارزه با هراس افگنی را در این کشـور آسـیب برسـاند.
ایـن یـک طـرح حساسـی اسـت روی چیزی کـه بـه راسـتی مهـم اسـت تمرکـز می کنـد. در بـاره اینکـه مـا چـه نیـاز دار یـم تـا امنیـت مـان را تقویـت کنیـم و چـه بایـد در افغانسـتان انجـام شـود.
مـا بایـد مطمئـن شـویم کـه پنـاه گاه امن هراس افگان در آن جا نباشـد. ما باید مطمئن شـویم کهمی توانیم پویایی های ضد هراس افگنی را انجام دهیم
گـروه طالبـان در گفت وگوهـای کنونـی در پـی گـذار تدر یجـی از حکومـت کنونـی بـهنظـام مطلـوب خـود هسـتند، بـه همیـن دلیـل لـزوم بـه سازشـنامه ی سـر یع را نمـی بیننـد
و نگرانـی از درازشـدن گفتگوهـا هـم ندارنـد. طالبـان درگفت وگوهـای صلـح، دنبـال دوسـنار یو بـرای نظـام آینـده ی افعانسـتان انـد. رفتـن بـه سـوی اداره ی مؤقـت و سهیم شـدن
در قـدرت برابـر و دوم، ایجـاد امـارت اسـلامی اسـت. هرچنـد تـا کنـون تا کید شـان بیش تـررو ی امـارت اسـلامی می باشـد.
یکـی از شـریکان مهـم در رونـد ی صلـح افغانسـتان، امریکا اسـت، به دلیـل اینکه رهبرییـک ائتـلاف بـزرگ را در ایـن زمینـه بـه دوش دارد. همیـن امریـکا بـود کـه طـرح گفتگوهـا را
پیـش کشـید و ظاهـراً تلاش کـرد تـا گفتگوهـای صلـح بـه سـرعت بـه نتیجـه برسـد و خـروجمسـئولانه ی نیروهایـش از افغانسـتان آغـاز گـردد.
باور آ گاهان این اسـت که امریکا از ادامه ی خسـته کن جنگ در افغانسـتان دلگیرشـدهو درنظـر دارد تـا بـا خـروج نیروهایـش از افغانسـتان، بـه اوضـاع اقتصـادی خودش سروسـامان
بدهـد. هزینه هـای اقصـادی بـرای امریـکا در ایـن اواخـر اولویـت بـوده و از سـوی دیگـر ،خواسـتار نظامـی در افغانسـتان اسـت کـه بتوانـد منافـع امریـکا را تامین کنـد و ممثل اراده ی
سیاسـت امریـکا در افغانسـتان باشـد.
شـاید هـم بعیـد به نظـر نمی رسـد کـه در راهبـرد کلان امریـکا، اهمیـت خاورمیانـه وجنوب آسـیا کمتر شـده باشـد و در عوض آن، منطقه آسـیا- پاسـفیک به منظور مهار چین
( منطقـه آسـیا- پاسـفیک بـا بیـش از سـه میلیـارد نفـر جمعیـت، بیـش از نیمـی از جمعیـت جهـانرا در خـود جـای می دهـد از جملـه دو تـا از پرجمعیت تریـن کشـورهای جهـان یعنـی هنـد و چیـن. ایـن
منطقـه برمبنـای ویژگی هـای اقتصـادی، سیاسـی و امنیتـی آن، محل تلاقی سیاسـت قدرت های بزرگیهمچـون چیـن و امریـکا اسـت. منطقـه مذکـور تمرکـز سـرمایه و فنـاور ی اسـت و پویاتریـن اقتصادهـای
دنیـا بـا برخـوردار ی از بالاتریـن میانگیـن رشـد جهـان در آن متمرکـز هسـتند. )بـه عنـوان حریـف اقتصـادی و سیاسـی، اهمیـت یافتـه اسـت. بنابریـن، ا گـر گفتگوهـا منتج
بـه ایجـاد اداره موقـت هـم بشـود، بـرای امریـکا تفاوتـی ندارد.
"از عادی شـدن روابـط امریـکا و چیـن در سـال ۱۹۷۸ گرفتـه تـا پیوسـتن پکـن بـه سـازمانتجـارت جهانـی در سـال ۲۰۰۱ و نیـز رایزنی هـای دولتـی چیـن و امریـکا ماننـد گفتگوهـای
راهبـردی و اقتصـادی، واشـنگتن همـواره به دنبـال تحکیـم روابـط سیاسـی و اقتصـادیژرف تـر بـا پکـن و یـا به قـول رابـرت زئولیـک، تبدیـل ایـن کشـور بـه "شـریک پاسـخگو " بـود.
سـال های نخسـت پـس از جنـگ سـرد، شـاهد تلاش هایـی از سـوی هـردو دولـت بیـلکلینتـون و جـورج دبلیـو بـوش بـرای تدویـن راهبـرد در مقیـاس بـزرگ و تـازه ی بـرای امریـکا
بـوده اسـت. باتوجـه بـه اینکـه برای نخسـتین بار طی دو نسـل، جایگاه ارو پـا در راهبرد منافعامریـکا تنـزل یافـت، آسـیا بـه سـرعت آغـاز بـه پر کردنایـن خلأ کـرد.
هـردو دولـت بـه دوران منحصـر به فـرد پـس از بـر افتادن شـورو ی اذعان داشـتند، اما هنوزبحثـی در زمینـه اینکـه آسـیا بـه کارزار روابط بین الملل تبدیل می شـود، نکـرده بودند
هنگامی که شـوروی فروپاشـید، چین خیزش بی پیشـینه و شـتابان خود برای مبدل شـدنبـه قـدرت جهانـی را کلیـد زد، در مـدت زمـان جنـگ سـرد، سیاسـت ایـالات متحـده در
ژاپـن، اصلاحـات رو بـه رشـد و پیشـرفت اقتصـادی چین، تجربیـات قابل توجه کشـورهای تازه صنعتیشـده و حرکـت رو بـه رشـد اقتصـادی "آ.سـه.آن" مهم تریـن کانون هـای تحـولات اقتصـادی در ایـن
منطقـه به شـمار مـی رود و بـه بیـش از ۳۰۰ زبـان صحبـت می شـود. بزرگ تریـن دموکراسـی جهـان (هنـد)و بزرگ تریـن کشـورهای اسـلامی (اندونـزی، پا کسـتان و هنـد) در ایـن منطقـه واقع انـد. بیـش از ۴۰ درصدخروجـی اقتصـاد جهانـی شـامل اقتصادهـای پیشـرو چیـن، ژاپـن و کـره جنوبـی مربـوط بـه ایـن منطقـه
اسـت. بـا ایـن حـال، زمانـی کـه کلینتـون منصـب ر یاسـت جمهور ی را تـرک کـرد، تنش هایـی در روابـط
چیـن و امریـکا در حـال پدیدارشـدن بـود کـه منجـر بـه بازنگـری راهبـرد امریـکا در منطقـه شـد. وزارتدفـاع امریـکا در سـال 1995، "راهبـرد امنیتـی ایـالات متحـده بـرای منطقـه شـرق آسیا-پاسـیفیک" را کـه
بـر نقـش محـور ی قـدرت نظامـی در حفـظ حضـور امریـکا در آسـیا تا کیـد می کـرد، منتشـر کـرد، کـه تنهـاراهبرد رسـمی منتشـر شـده دولت امریکا برای منطقه هندو -پاسـیفیک باقی ماند. ". اسـتراتژی امریکا
بـرای مهـار چیـن در ایندو پاسـیفیک.
رویارویـی بـا چیـن، کاپـی مانـور جیوپولیتیکـی در برابـر شـوروی و گشـودن بـازار بـزرگ آن کشـوربـه روی صـادرات امریکایـی بـود. بـا ایـن وجـود، سیاسـت امریـکا بـر ادغـام چیـن در اقتصـاد
جهانـی و اعطـای جایـگاه بـه پکـن در عرصـه ی بین المللـی متمرکـز گردیـده بـود.
در این وضعیت بحرانی در افغانستان اشـرف غنـی احمـدز ی می خواسـت، خـودش در رأس هـرم قـدرت باشـد حتـا ا گـرحکومـت آینـده از هرمسـیر و بـا هرسـاز و برگـی کـه باشـد. گفتگوهـا با طالبـان رو ی حکومت
جدیـد، در چارچـوب قانـون اساسـی افغانسـتان امکان پذیـر نبـود و اینبارهـم اشـرف غنیاحمدز ی رو ی آن همواره تا کید می کرد و از این راه می خواسـت جریان های دیگر گفتگوها
به نتیجه نرسـد. ا گر طالبان سـاختار سیاسـی موجود کشـور را می پذیرفتند، چرا سـال ها دربرابـر نظـام جمهور یـت غنـی جنگیدنـد.
هربـار ی کـه گفتگوهـا کمـی پیشـرفت می کـرد، اشـرف غنی احمـدز ی بـا چکـش قانـوناساسـی گفتگوهـا را می کوبیـد و هدفـش ایـن بـود کـه در چـوکات قانـون اساسـی ادامـه ی
قـدرت او را تضمیـن می کـرد و ایـن یعنـی بازگشـت به نقطـه ی اول و یـک دور باطل گفتگوهابـا آن همـه هزینه هـای گـزاف و وقت کشی های بی معنـا.